Star Wars Zero Company Hands-On Preview: Cinematische tactieken zo rijk en thematisch als altijd

Het turn-based tactiekgenre staat vaak niet bekend om zijn sterke verhaallijn. Zelfs in de grootste hits van het genre, zoals XCOM: Enemy Unknown, creëert de speler vaak zijn eigen meta-verhaal uit de banden die hij creëert en achtergrondverhalen die hij zich van zijn dierbare teamgenoten kan voorstellen. Star Wars Zero Company schildert niet alleen XCOM's tactische genialiteit opnieuw met een laag verf uit een sterrenstelsel ver, ver weg. In plaats daarvan creëert het iets veel verhalender bevredigends, met een cast van personages die net zo boeiend zijn als ze je kunnen afnemen door een simpele misrekening op het slagveld.

Star Wars Zero Company neemt ons mee midden in de Clone Wars. Terwijl de Republiek en de Separatistische troepen proberen het sterrenstelsel te winnen, vechten we op veel kleinere schaal, waarbij we de leiding nemen over de huurlingenbende die bekendstaat als Zero Company, omdat zij de taak hebben een sinistere macht te stoppen die het tij van de oorlog vanuit de schaduw kan keren. Ze staan bekend als de Infinite Coil en fungeren als een van de belangrijkste antagonistische facties in het spel, samen met de bandietachtige Slugrats en iconische gevechtsdroids van het Separatistenleger.



Na bijna tien uur met het spel te hebben doorgebracht, is het gouden pad van het verhaal boeiend genoeg om het verhaal vooruit te stuwen, maar waar Star Wars Zero Company uitblinkt, net als Mass Effect en Baldur's Gate III, is in de verhalen die je samen met je personage en de metgezellen creëert. Een edelvrouw die haar thuis is kwijtgeraakt, een Jedi Padawan die het mysterie van de Coil opheldert, een gezette blauwe kerel met een van de sterkste vaardigheden in het spel, en nog veel meer. Om nog maar te zwijgen van de willekeurige personages waarmee je zelf kunt rekruteren, aanpassen en banden kunt opbouwen als geen van de hoofdcast dat voor je doet.

Star Wars Zero Company doet me op sommige manieren een beetje aan Hades denken. Een genre dat niet per se bekend staat om interessante personages en een filmisch verhaal nemen en er een leveren. Op dezelfde manier als ik Hades speelde, denkend dat ik maar 20 minuten aan een run zou besteden en dan uren zou verspillen aan praten met mensen in het Huis van Hades, logde ik ook in op Star Wars Zero Company, dacht ik dat ik maar één missie zou doen, en dan weer alle NPC's op het schip zou inhalen, vergelijkbaar met Mass Effect. Je kunt niet door het sterrenstelsel slapen zoals in Mass Effect (de hoofdpersoon Hawks is daar wat te gevestigd voor), maar je kunt wel vriendschappelijke banden opbouwen met iedereen in Zero Company, wat je op het slagveld helpt naarmate je banden sterker worden.



Toen ik voor het eerst begon met Star Wars Zero Company - buiten een demonstratie in de tutorial om te laten zien dat personages kunnen sterven - dacht ik dat permadeath ongelooflijk moeilijk te bereiken zou zijn. Personages kunnen halverwege een missie neerschieten, waar ze een blessure oplopen. Drie verwondingen in een missie, en ze zijn voorgoed weg. Of het nu een gescripte metgezel is met een achtergrondverhaal en eigen zijmissies zoals de kloon-truc of een willekeurige schurk die je hebt gerekruteerd omdat je het leuk vond hoe ze hun haar stylten. Toen ik aan lastigere missies begon, realiseerde ik me dat het heel goed mogelijk was dat personages sterven als je een fout maakt tijdens het tactische gevecht van het spel. Verplaats iemand uit de plaats, en de AI zal daar direct van profiteren. Ik heb nooit iemand zien sterven onder mijn toezicht, maar er waren een paar spannende wedstrijden, waarbij ik gewoon mijn hoofdman Hawks het gevecht in duwde om vuur te trekken. Als Hawks sterft, is dat een missiemislukking, dus hij is op een bepaalde manier de veiligste persoon om te tanken, omdat je niet zomaar verder kunt gaan met zijn dood. Als permadeath niet jouw ding is, kun je de setting altijd uitzetten, maar het gevaar dat elk personage op elk moment kan vallen helpt je echt om je onder te dompelen in de setting van Zero Company.

De tactische gevechten van het spel staan centraal in de nader. Alles draait erom, van het verhaal, tot de banden met je metgezellen, tot alle wapens die je op de zwarte markt kunt kopen, en de upgrades die je op je schip kunt krijgen. Met Firaxis-veteranen aan het roer van BitReactor is het geen verrassing dat de gevechten in Star Wars Zero Company makkelijk op te pakken, ongelooflijk bevredigend zijn om te spelen, en niet repetitief werden tijdens mijn tijd met het spel. Missies zijn eenvoudig gestructureerd en duwen je vaak vooruit in een gevecht om een explosief te plaatsen, iemand te redden of een gebied een paar rondes vast te houden. Je zult dan ofwel de omringende vijanden moeten uitschakelen, of naar het evacuatiepunt moeten rennen. Kort, het zou plat of te simpel kunnen worden opgevat, maar het filmische karakter van Star Wars Zero Company 's gevechten, gecombineerd met de manier waarop personages elkaar kunnen aanvullen voor tactische genialiteit, zorgt ervoor dat je nooit twee keer dezelfde missie op dezelfde manier aangaat.



Star Wars Zero Company overweldigt niet, maar zelfs met slechts een paar vaardigheden tot je beschikking met elk personage, kun je een ongelooflijk bevredigende hoeveelheid diepgang hebben. Naarmate je door het verhaal gaat, kun je je personages upgraden en ze specialiseren in verschillende dingen. Kabb Uppercut, bijvoorbeeld, veranderde ik in de ultieme stootmachine, in staat om een vijand volledig van de kaart te slaan, voordat ik al zijn actiepunten aanvulde en vervolgens iedereen om hem heen neerhaalde. Er zijn talloze builds en manieren om je team te spelen in Zero Company, en hoewel de belangrijkste NPC's unieke opties hebben, krijg je een build die wat vrijer is qua keuze met de volledig willekeurige gasten die je kunt rekruteren.

Naast het uitrusten van je personages voor gevechten, is aanpassing in cosmetica ook een groot onderdeel van Star Wars Zero Company. Outfits, lichaamstypes, haar, soort. Je kunt Hawks en niet-vitale NPC's eruitzien zoals je wilt, maar eerlijk gezegd, vooral als het om Hawks gaat, zie ik niet zeker of ik een groot voordeel zie in zoveel cosmetica. Het is fijn om te hebben voor mensen die het willen, maar Hawks is zo goed ontworpen als personage in zijn standaarduiterlijk dat ik moeite had om het gevoel te hebben dat ik hem goed speelde toen ik mijn eigen versie maakte. Wanneer Hawks een personage is met een vooraf geschreven achtergrond en een gevestigde aanwezigheid, wordt het moeilijker om hem of haar helemaal eigen te maken. Dat gezegd hebbende, de aanpassing die beschikbaar is voor andere personages, zelfs alleen door de kleur van hun outfits te veranderen, stelt je in staat om een welkome, persoonlijke draai te geven aan je buitenbeentjes. Ook, nu ik het even mag noemen, wil ik de uitstekende stemacteurs in dit spel benadrukken. Het brengt het verhaal echt tot leven.



Tijdens het spelen van Star Wars Zero Company kwam ik hier en daar wat prestatie-zenuwen tegen. Ik heb natuurlijk een vroege release versie gespeeld, maar aangezien we nog maar een paar weken tot lancering zijn, zorgde de af en toe lange pauze voordat een missie begon, of textures die opvielen tijdens het starten van een sessie in The Den (je hub) wel voor opwinding. Dit zou de hoogste prioriteit van BitReactor moeten zijn, aangezien de studio verder een echt sterk, cinematisch Star Wars-spel heeft gemaakt dat aanvoelt als de brug om tactieken naar de mainstream te brengen.

Star Wars Zero Company ziet eruit als een van de outsiders van 2026. Het is niet helemaal een Mass Effect-achtig spel, als je dat zoekt, maar het is ook niet zomaar een XCOM-achtig spel. Het is een huwelijk van beide, een ongelooflijk boeiend partnerschap dat consequent indruk maakt met rijke gevechten, filmische beelden en intrigerende verhaallijnen. Ik kan niet wachten om weer te spelen en meer te spelen, en hoop dat deze game bij de release een kickstart geeft aan wat ongetwijfeld een fenomenale maand gaming zal worden om 2026 af te sluiten.